Πρωτοετείς φοιτητές

Η ΠΑΣΠ Πολυτεχνείου του ΑΠΘ, οργάνωσε χθες μια εκδήλωση για την υποδοχή των πρωτοετών φοιτητών. Η συμμετοχή ήταν εντυπωσιακή και η συζήτηση θέλω να πιστεύω ότι είχε ενδιαφέρον.
Ακούσαμε για τα όσα κατάφεραν να πετύχουν φοιτητές κατά την διαρκεία των σπουδών τους, για διακρίσεις που πέτυχαν, για τις δυνατότητες που έχει ο κάθε φοιτητής να συμμετάσχει ενεργά στην φοιτητική κοινότητα και τα φοιτητικά κινήματα, δίνοντας μια επιπλέον διάσταση στις σπουδές του.
Με την σειρά μου θέλησα να συγχαρώ όσα παιδιά πέτυχαν στις εξετάσεις...
Ειδικά στην Αρχιτεκτονική, το πεδίο είναι μεγάλο, πολλές είναι λοιπόν, και οι δυνατότητες απασχόλησης με πολλά και διαφορετικά αντικείμενα.
Στην σχολή μου έμαθα να βλέπω περισσότερες διαστάσεις, να βρίσκω την ομορφιά και στα πιο απλά πράγματα, να σκέφτομαι με άλλους όρους, να σκέφτομαι ελεύθερα, να σχεδιάζω σε λευκό χαρτί χωρίς να φοβάμαι την ελευθερία αυτή, αλλά με ανοιχτούς ορίζοντες, να δίνω λύσεις, όχι μια αλλά πολλές. Όπου συναντούσα εμπόδια έβρισκα μια πρόταση εναλλακτική, αρκεί να μην φοβάσαι να αρχίσεις πάλι από το μηδέν. Οι περισσότεροι καθηγητές μάλιστα, σε αφήνουν να κάνεις την δική σου έρευνα, δεν σε περιορίζουν και δεν σε εγκλωβίζουν σε δικές τους λογικές.
Παράλληλα, στις πολύωρες συνελεύσεις των Αρχιτεκτόνων, αναπτύσσεις και άλλες πτυχές τις προσωπικότητας σου. Μαθαίνεις να σκέφτεσαι συλλογικά κυρίως.
Συνειδητοποιείς ότι οι κατακτήσεις των φοιτητών για δωρεαν παιδεία, έχουν "κόστος"...οι αγώνες, οι καταλήψεις, μπορεί να μας στερούν προσωπικό χρόνο, μπορεί να καθυστερούν τις σπουδές μας, ακόμα και τα καλοκαίρια που χάνονται λόγω εξεταστικών αποδεικνύουν ότι οι νεοι δεν βολεύονται, δεν ησυχάζουν, δεν αδιαφορούν, αλλά αμφισβητούν, συμμετέχουν, διαμορφώνουν τις εξελίξεις και πρωταγωνιστούν στην πολιτική χωρίς να βρίσκονται στην εξουσία!
Εδώ θα ήταν ενδιαφέρον να αναζητήσουμε όμως νέους τρόπους δράσης, γιατί οι καταλήψεις εξαντλήθηκαν, έγιναν παράδοση...χάνοντας ίσως την δύναμη που είχαν. Πρωτότυπα events που θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον των ΜΜΕ και θα ξυπνήσουν τους πολιτικούς, νέες ιδέες, νέες προτάσεις για να φέρουμε την συζήτηση στο μέτωπο της παιδείας -το Ιντερνετ είναι ο χώρος που μπορεί να γίνει αυτή η συζήτηση.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε με κινήματα σκέψης που θα αποκτήσουν την δυναμική να επηρεάζουν την κεντρική πολιτική σκηνή.
Ό,τι μπορώ να κάνω εγώ στο κοινοβούλιο δεν αρκεί, προυποθέτει μια ομάδα υποστήριξης και σημεία αναφοράς στην κοινωνία...
Όχι μόνο για την παιδεία, αλλά για ό,τι μας απασχολεί.