Ασυλία των πλουσίων..

Ο Εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Καράογλου, ξεκίνησε αυτήν τη συζήτηση -για το ενιαίο τέλος ακινήτων- με ένα ανέκδοτο. Ξεκινάει την ομιλία του λέγοντας ότι.."η Κυβέρνηση βήμα-βήμα με αυτό το διαφανές φορολογικό σύστημα αποκαθιστά την αξιοπιστία της πολιτικής, αποκαθιστά την χαμένη μας αξιοπιστία.."
Ποιος; και πως; Με την κατάργηση του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας, αυξάνοντας τις ανισότητες και με μια αναδιανομή -ναι- αλλά υπέρ των ισχυρών;
Ποια είναι η ουσία, λοιπόν, αυτού του νομοσχεδίου; Είναι το ότι οφελείτε και απαλλάσσετε τους έχοντες και κατέχοντες με ελαφρύνσεις για τις μεγάλες περιουσίες και ελαφρύσνεις για τους γόνους των πλουσίων οικογενειών. Η ασυλία των πλουσίων. Αυτό ακριβώς βλέπουμε τώρα, την ασυλία αυτή.
Πείτε μας, κύριε Υπουργέ, όμως, αυτό μας έλειπε; Αυτή είναι η προτεραιότητά σας; Αυτό μας ενδιαφέρει; Σας περισσεύουν χρήματα; Και αυτά τα χρήματα που μας περισσεύουν από πού τα στερούμαστε; Από την παιδεία, από την υγεία.. Έχουμε, λοιπόν, χρήματα και δεν ξέραμε τι να τα κάνουμε;
Θα μου πείτε, ποιος έδειξε κοινωνική ευαισθησία, ποιος αναλαμβάνει ευθύνες σε αυτή την Κυβέρνηση και για ποια δικαιοσύνη μιλάμε; Πάντα προσπαθείτε να μετακυλήσετε τις ευθύνες είτε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. είτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πάντα σε άλλους. Τώρα μάλιστα τελευταία προσπαθείτε να την μετακυλήσετε και στους δημοσιογράφους..!
Μόνοι σας αποδομείτε τα όσα λέγατε για κοινωνική δικαιοσύνη και νομιμοποιείτε με αυτό τον τρόπο τη φοροδιαφυγή. Αλλά και τι κερδίζετε; Τίποτα. Χαρίζετε χρήματα, που δεν υπάρχουν, γιατί τα στερείτε από βασικά αγαθά. Με αυτή τη νεοφιλελεύθερη πολιτική χαρίζετε φόρους και δεν δίνετε λύσεις. Η νομιμοποίηση της φοροδιαφυγής γίνεται γιατί δεν μπορείτε να την ελέγξετε. Μα, αν δεν μπορείτε να την ελέγξετε, αφήστε να το κάνει κάποιος άλλος. Αυτή δεν είναι πάντως λύση.
Δυστυχώς αποδεικνύεται ότι από υπηρέτες του λαού έχετε καταντήσει υπηρέτες των μεγάλων συμφερόντων. Αυτό είστε. Υπηρετείτε τα μεγάλα συμφέροντα. Πιο ξεκάθαρο δεν θα μπορούσε να γίνει.

Κι αυτό είναι, ξέρετε, κυρίως απογοητευτικό αλλα και λυπηρό…
Γιατί εγώ μιλάω με πάρα πολλά παιδιά στο ίντερνετ και λαμβάνω πάρα πολλά μηνύματα, όσο κι αν νομίζετε ότι οι νέοι δεν ασχολούνται με την πολιτική.. Και πρόσφατα έλαβα ένα μήνυμα από κάτι παιδιά, ιδιαίτερα ανησυχητικό θα έλεγα και πολύ σοβαρο.. τι έλεγε; πως σκέφτονται να μεταναστεύσουν και αναρωτιόντουσαν που θα είναι καλύτερα να πάνε να ζήσουν...εκεί που σπούδασαν..στο Λονδίνο ή στην ΝΥ, στην Ευρώπη ή στην Αμερική.!
Εκεί θα μας οδηγήσετε; Να μεταναστεύσουμε; Να φύγουμε από τη χώρα; Όχι. Όχι, κύριε Υπουργέ. Δεν έχουμε τέτοια διάθεση, γιατί όσο και αν προσπαθείτε να μας πείσετε για το αντίθετο, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Και δεν είναι αυτή η Ελλάδα που θέλουμε. Εμείς είμαστε εδώ για να σας αποκαλύψουμε.
Γιατί έχετε καταντήσει την πολιτική μια κιτσάτη συναλλαγή με χαμηλής ποιότητας dvd, με δοσοληψίες κάτω από το τραπέζι, με εκβιασμούς. Συγκλονίζεται η χώρα και κανένας, κανένας από την Κυβέρνηση δεν αισθάνεται από μόνος του, χωρίς να το ζητήσουμε εμείς, πως οφείλει να έρθει και να απολογηθεί, να δώσει εξηγήσεις–αν όχι να απολογηθεί, εφόσον υποστηρίζει πως έχει δίκιο η Κυβέρνηση.
Το ροζ όμως που ρίξατε και σε αυτή την υπόθεση έχει ξεθωριάσει. Και θα αποκαλυφθεί τι κρυβει. Κρύβεστε, αλλά θα αναγκαστείτε αργά ή γρήγορα να αναλάβετε τις ευθύνες σας και γι’ αυτά τα θέματα.

Η χώρα μας, η χώρα των Ολυμπιακών Αγώνων, μια χώρα που σας άφησε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με διεθνές κύρος, κατάντησε μια χώρα όμηρος των dvd, με Βουλευτές που κρύβονται, μια Κυβέρνηση που δεν απαντά αν εκβιάζει ή εκβιάζεται, αν συναλλάσσεται, αν προσπαθεί να ελέγξει τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και όποιον άλλον αντιστέκεται.

Αυτή η Κυβέρνηση όμως, ξέρετε, θα κριθεί από τον Ελληνικό λαό. Και επειδή δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν εξαγοράζονται όλοι, δεν εξαγοράζονται οι συνειδήσεις μας, θα είμαστε εδώ για να αποκαλύπτουμε τέτοιες πρακτικές, νεοφιλελεύθερες πολιτικές και μια πολιτική που ευνοεί τους ισχυρούς.

Και φυσικά δεν θα ψηφίσουμε αυτό το σχέδιο νόμου.

Όταν το να σκέφτεσαι δεν είναι της μόδας...

Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας και της παραπληροφόρησης. Η αναζήτηση της αλήθειας όμως, μεταξύ των δύο, είναι στο χέρι μας. Έχουμε τα εργαλεία:
τα βιβλία, προσφέρουν γνώση για τα πάντα, πολιτισμό, ψυχαγωγία. Πολιτική, οικονομία, ιστορία..
τα ΜΜΕ, προσφέρουν όλες τις οπτικές. Διαφορετική οπτική το κάθε κανάλι, η κάθε εκπομπή, ο κάθε δημοσιογράφος.
το διαδίκτυο, τα blog. Just Google it.
η συμμετοχή στα κοινά. Αλλά..φαντάζομαι, μοιάζει λίγο ταλαιπωρία; Μμμ..δεν συμφωνώ.
τα δελτία ειδήσεων, θα σε ενημερώσουν για την επικαιρότητα, η επικαιρότητα αλλάζει όμως, ακόμα και αν δεν έχει εξαντληθεί μια είδηση. Θέμα ιεράρχησης είναι.
Θέλει λίγο προσοχή και από την πλευρά μας..Αλλά ποιος θέλει να προβληματίζεται; Ποιος θέλει να σκέφτεται; Ποιος αντέχει τις αναλύσεις; Και αν κάποιος κάποιος δημοσιογράφος ή πολιτικός επιχειρήσει μια βαθύτερη ανάλυση, τότε ίσως κουράσει -το βλέπουμε στις μετρήσεις τηλεθέασης της AGB. Αρκεί ένας απλοϊκός λόγος, η επιφανειακή γνώση..μια πρώτη ανάγνωση των πραγμάτων.

Δεν φταις εσύ..καταιγισμός πληροφοριών..τι να κρατήσεις τι να αφήσεις;
Δεν μας τα έμαθαν στο σχολείο αυτά..πως να επιλέξεις το χρήσιμο από το άχρηστο;
Στο σχολείο ήταν πολύ απασχολημένοι να μας γεμίζουν με επιπλέον πληροφορίες, λεπτομέρειες και γνώσεις, που θα πρέπει να ανακαλύψουμε μόνοι μας τι να τις κάνουμε στο μέλλον. Σχολείο, φροντιστήριο, να πάρεις πτυχίο, να βρεις καμιά δουλειά..Ξεχάστηκε η αναζήτηση της γνώσης. Της αλήθειας, της δεύτερης ανάγνωσης, των υπόγειων διαδρομών, των άγνωστων παραγόντων..
Μήπως πριν αλλάξουμε τα βιβλία στα σχολεία, να βελτιώσουμε το αντικείμενο των μαθημάτων; Η πραγματικότητα απέχει πολύ από αυτά που διδαχθήκαμε. Ακόμα και τα βασικά αγνοούμε..δηλαδή, ξέρεις πραγματικά ποια είναι τα δικαιώματα σου και ποιες οι υποχρεώσεις; Πρακτικά εννοώ, απλά πράγματα που θα έκαναν την ζωή μας ευκολότερη αν τα γνωρίζαμε. Ή βολεύει η άγνοια; Βολεύει τα ΜΜΕ, βολεύει και τους πολιτικούς; Ίσως να βολεύει.
Γιατί όμως μπορεί να μην θέλουν να γνωρίζουμε;
Γιατί η γνώση είναι δύναμη. Η συμμετοχή, η συνεργασία, τα δίκτυα πολιτών είναι δύναμη. Είναι πολιτική πράξη. Είναι και υποχρέωση. Πάντα είναι πιο εύκολο να μην κάνεις τίποτα. Αλλά είμαστε μέλη μιας κοινωνίας και έχουμε υποχρεώσεις. Όλοι όσοι ζούμε σε μια πολιτισμένη κοινωνία και θέλουμε να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας, πρέπει να είμαστε συνεπείς και στις υποχρεώσεις μας. Και οι υποχρεώσεις μας δεν είναι να ψηφίζουμε μια φορά στα 4 χρόνια. Είναι επιπλέον, η ενημέρωση, η συμμετοχή, η ατομική ανάληψη ευθυνών -ως μέλη της κοινωνίας αυτής.
Το να είσαι αυτό που λέμε 'ενεργός πολίτης'.
Παράδειγμα προς αποφυγή: Τα χειρότερα εγκλήματα τα έχουμε δει να συγκαλύπτονται μέσα σε μικρές κοινωνίες..όλοι αναρωτιόμαστε γιατί; δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε ή δεν θέλουμε να χαλάσουμε την ησυχία μας; δεν αντέχουμε να βλέπουμε, να λέμε και να ακούμε την αλήθεια; κι όμως, η σιωπή και η αδιαφορία είναι εγκληματική, είναι συνενοχή.
Κι όμως, δεν δικαιολογείται να πει κανείς ότι 'δεν γνώριζα'.

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν, για να το αλλάξουμε αυτό;
Το να σκέφτεσαι πρέπει να το ξανακάνουμε μόδα.
Αρχίζοντας από μια έννοια συνώνυμο της νεότητας..'αμφισβήτηση', για τα δοσμένα.
Από την έννοια που της δίνει ο Δ.Τσάτσος, μέχρι και την έννοια που της έδωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Τα blog είναι σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά πρέπει να ζωντανέψουν, να γίνονται συζητήσεις, για όλα τα θέματα..γιατί μέσα από τον διάλογο και τις συγκρούσεις των ιδεών παράγεται πολιτική. Κι αυτό είναι Δημοκρατία.
Ναι στο διαδίκτυο μπορεί να γίνει η αρχή. Και όχι δεν ζούμε απομονωμένοι, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν πως κανείς δεν ενδιαφέρεται για τον συνάνθρωπο του και πως τίποτα δεν έχει νόημα, οπότε να μην προσπαθούμε να αλλάξουμε κάτι..αυτό λέγεται μοιρολατρία Βλέπεις, ούτε έχουμε αποξενωθεί ο ένας από τον άλλον, ούτε σταματήσαμε να ονειρευόμαστε, ούτε σταματήσαμε να διεκδικούμε, ούτε καν η συμπαθητική μόδα των emo έχει τις μελοδραματικές διαστάσεις που της δίνουν τα ΜΜΕ, όλα αυτά είναι μια ακόμα αποτυχημένη προσπάθεια κάποιων να εξηγήσουν ό,τι δεν καταλαβαίνουν.
Δεν καταλαβαίνουν πως απλώς αλλάξανε οι τρόποι επικοινωνίας.
Οι παρέες στο facebook δεν είναι μόνο εικονικές, είναι και πραγματικές, και δεν γνωρίζουν σύνορα. Είναι ένας διαφορετικός τρόπος επικοινωνίας. Αλλά είπαμε, φοβούνται το διαφορετικό. Είναι πιο εύκολο να κάνουν επιφανειακές συζητήσεις και να καταδικάζουν την νέα γενιά που δεν τους μοιάζει. Ευτυχώς όμως..ακριβώς αυτό θέλουμε, να μην τους μοιάσουμε, να μην γίνουμε μια από τα ίδια.

Στο διαδίκτυο η ελευθερία της γνώμης, χωρίς φόβο, μοιάζει αυτονόητη..είναι μια μεγάλη κατάκτηση της δημοκρατίας, και πολυτέλεια στον κόσμο που ζούμε.
Ξέρεις πως υπάρχουν σήμερα χώρες, που λογοκρίνονται και τα blog..
Η πρόσβαση στην γνώση, οι νέες ιδέες, η συμμετοχή, είναι τα ισχυρότερα όπλα αν τα αξιοποιήσουμε. Αν δεν ξέρεις πως..μπορείς να μάθεις.

Ρώτα. Ψάξε. Διάβασε. Σκέψου..αν μάθουμε πως λειτουργεί το σύστημα, ίσως καταφέρουμε να το κάνουμε λίγο καλύτερο. Κόντρα στο ρεύμα και την λογική που θέλει να συμβιβαζόμαστε, σε ένα παιχνίδι που δεν βάλαμε εμείς τους κανόνες.

Κι αν γίνουμε πολλοί, θα γίνουμε εμείς ρεύμα..

Επίθεση στην Νέα Γενιά ο Προϋπολογισμός για το 2008

Παραθέτω το σχέδιο της πρώτης ομιλίας μου στο Κοινοβούλιο στην συζήτηση για τον προϋπολογισμό, χθες το βράδυ. Ελπίζω να είναι η αρχή μιας νέας συζήτησης σε αυτό το blog, καθώς έτσι μπορούν να προκύψουν σημαντικά θέματα. Είναι μια ευκαιρία, να ακουστούν εδώ προβληματισμοί, που θα προσπαθώ να τους μεταφέρω στην Βουλή. Να αναδειχθούν και ζητήματα της γενιάς μας. Μιας γενιάς που δέχεται ολομέτωπη επίθεση..

Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι περασμένη η ώρα γι’ αυτό εγώ δεν θα μιλήσω με αριθμούς και για αριθμούς. Τα ακούσαμε αυτά ήδη πολλές φορές. Άλλωστε όλοι διαπίστωσαν ότι ο Προϋπολογισμός αυτός είναι κατά βάση ταξικός. Δεν είναι όμως μόνον αυτό..

Η κυρία Κατσέλη κατέρριψε πολλούς μύθους γι’ αυτή την Κυβέρνηση. Αποκάλυψε πολλά «μαγειρέματα» για τη «συνταγή Καραμανλή», όπως την αποκάλεσαν. Ξέρετε άλλωστε, ότι η στροφή στο μεσαίο χώρο χάθηκε, μαζί με το προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Εκτός από ταξικός όμως αυτός ο Προϋπολογισμός, είναι και κάτι ακόμα. Αυτός ο Προϋπολογισμός είναι μια επίθεση στη νέα γενιά, είναι μια επίθεση στη γενιά μου.
Πώς γίνεται αυτό; Με πολλούς τρόπους. Πρόσφατα μάλιστα, με το Ασφαλιστικό. Το Ασφαλιστικό που στέλνει το λογαριασμό στο μέλλον. Αυτός ο λογαριασμός λοιπόν, υποθηκεύει το μέλλον μας. Εγώ είχα μια ιδέα, λέω αυτόν το λογαριασμό να τον στείλετε στις τράπεζες, να τον στείλετε στις μεγάλες επιχειρήσεις, που έχουν τόσο μεγάλα κέρδη, υπερκέρδη, των 11 δισ. ευρώ. Ας πάει καλύτερα εκεί ο λογαριασμός.
Γιατί, ξέρετε, έτσι κι αλλιώς, δεν φτιάξαμε εμείς τους κανόνες. Τους έχει βάλει η προηγούμενη γενιά. Μ’ αυτούς τους κανόνες καλούμαστε κι εμείς να ανταποκριθούμε.
Τουλάχιστον μην μας προσπαθείτε να μας βάλετε και σε μια άλλη, νέα, ιδιότυπη επετηρίδα στην πολιτική. Μην φοβάστε την ιδιοσυγκρασία των νέων..-Στην Αγγλία η γενιά των τριάντα με σαράντα είναι στην πρώτη γραμμή πλέον και στην πολιτική και στην πληροφορική, στην κοινωνία της γνώσης. Ενώ, στην Ελλάδα εξακολουθεί –το έχω αντιμετωπίσει- μια νοοτροπία και μια προκατάληψη απέναντί μας.
Γιατί, αν θέλουμε να αλλάξει κάτι στο παιχνίδι, πρώτα θα αλλάξουμε τις ιδέες και μετά τους κανόνες. Και φορείς των νέων ιδεών είναι οι νέοι άνθρωποι.
Μάλιστα με την ΝΔ καταρρίφθηκε ένας ακόμη μύθος, πέρα από αυτούς που ανέφερε η κυρία Κατσέλη. Καταρρίφθηκε λοιπόν ο μύθος ότι οι νέοι είναι αδιάφοροι. Οι νέοι βγήκαν κόντρα στο ρεύμα, κόντρα στη λογική της ανοχής, της σιωπής και διεκδίκησαν. Και αυτή η δυναμική των κινημάτων αλλά και η δυναμική των εργαζομένων που είδατε πρόσφατα για το ασφαλιστικό, αυτή η δυναμική δεν θα επιτρέψει να γίνουν και άλλα παιχνίδια σε βάρος της παιδείας.
Αν σας ενδιαφέρει τόσο πολύ η παιδεία, φροντίστε πρώτα τα ΑΕΙ, τα δικά μας ΑΕΙ να μπουν στα καλύτερα εκατόν πενήντα του κόσμου. Δεν είναι. Ας μπουν πρώτα εκεί και ανοίγουμε μετά όποια συζήτηση θέλετε. Και εάν ψάχνετε για μοντέλο, το Φιλανδικό είναι πολύ καλό. Έχει ένα από τα καλύτερα παιδαγωγικά συστήματα και παραμένει και εθνικό και δημόσιο.
Εμείς την παιδεία δεν σας την χαρίζουμε. Δεν παραχωρούμε τίποτε από τη δημόσια δωρεάν παιδεία. Εγώ προσωπικά παρακολουθούσα καθημερινά το μεταπτυχιακό μου, δουλεύοντας παράλληλα τα Σαββατοκύριακα για το πληρώνω, στο δημόσιο κατα τα άλλα, Πανεπιστήμιο Πειραιά, αλλά και στην Αρχιτεκτονική δεν ήταν εύκολα, γνώρισα ένα σωρό παιδιά στα πανεπιστημια μας, που υπήρχαν ημέρες που δεν είχαν μισό και ένα ευρώ να πάρουν το λεωφορείο για να γυρίσουν σπίτι τους. Ούτε ένα ευρώ. Γι αυτήν την δημόσια δωρεάν παιδεία, λοιπόν, μιλάμε; Κι αν δεν ήταν και πρώτη προτεραιότητα σας, πόσο περισσότερο θα την υποβαθμίζατε;
Θα μου πείτε, εδώ γίνονται περικοπές από τις κοινωνικές δαπάνες. Στην υγεία δεν φθάνουν τα χρήματα ούτε για τις προσλήψεις που έχετε υποσχεθεί. Το περιβάλλον έχει φύγει από την ατζέντα, έχει πέσει πολύ χαμηλά και πάλι στις προτεραιότητες σας. Ακόμη και η έρευνα και η τεχνολογία έχει μείνει στο 1%. Χάσαμε λοιπόν, δυστυχώς και το τρένο των νέων τεχνολογιών!
Εδώ υπάρχει και μία αντίθεση, ένα παράδοξο. Χάνουμε τις νέες τεχνολογίες και πληρώνουμε έξι δισεκατομμύρια ευρώ για τη γραφειοκρατία. Δεν είναι λοιπόν, προφανώς, ότι δεν μπορείτε ή ότι δεν υπάρχουν τα χρήματα, αλλά μάλλον δεν θέλετε να κάνετε κάτι.
Και έχω και άλλους προβληματισμούς ξέρετε, ως νέα Βουλευτής. Απαξιώθηκε η πολιτική και προσπαθούμε να καταλάβουμε όλοι γιατί, γιατί βγαίνουμε στον κόσμο για να κάνουμε μια προσπάθεια για κάτι καλύτερο, και πρέπει να απολογούμαστε για την πολιτική και τη χαμένη αξιοπιστία των πολιτικών. Αυτό γίνεται γιατί όλες οι υποσχέσεις είναι ψεύτικες και αποδεικνύονται με κάθε προϋπολογισμό. Οι νέοι δεν πιστεύουν, όλος ο ελληνικός λαός είναι υποψιασμένος πια και δεν πιστεύουν ούτε την αριστερή ρητορική του οποιουδήποτε από εμάς. Πιστεύουν μόνο στις πράξεις και βλέπουν τις πράξεις και τα αποτελέσματα..Ούτε τους «επαναστάτες» των «παραθύρων», ούτε κανέναν. Δεν χρειάζομαι κάποιον αριθμό ή κάποια στοιχεία από τον προϋπολογισμό για να ξέρω ότι η ανεργία στη Βόρεια Ελλάδα έχει φτάσει στα ύψη. Το βλέπω δίπλα μου. Εάν δεν το βλέπετε βγείτε στον κόσμο, μιλήστε με τους εργάτες, μιλήστε με τους νέους. Θα το καταλάβετε. Η ανεργία έχει αυξηθεί. Το ζήτημα είναι τι κάνουμε γι αυτό; Ποιά είναι η στρατηγική;
Εγώ βγαίνω έξω και μιλάω για όνειρα, ότι ναι, παραμένουμε ευαίσθητοι, ότι πρέπει να φέρουμε κάτι καινούργιο στην πολιτική...ενώ εδώ δεν διασφαλίζονται τα αυτονόητα.
Μιλάμε για ευαισθησία και κοινωνική πολιτική, και συναντάμε παντού μπροστά μας συμφέροντα.
Μιλάει ο κόσμος για την χαμένη αξιοπρέπεια του και δεν μπορεί κανείς να τους απαντήσει για το πως να κατακτήσουν τουλάχιστον τα βασικά. Πως; Εδώ πάμε και ξεπουλάμε τα δημόσια αγαθά.
Μιλάμε για υγεία, για παιδεία, για φως, για νερό..Πώς τα ξεπουλάμε; Δεν μας ανήκουν, δεν ανήκουν σε κανέναν. Τα έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας!
Ξέρετε, παρά το νεαρό της ηλικίας μας ή παρά το γεγονός ότι πολύς κόσμος δεν ασχολείται με την πολιτική, έχει κάθε δικαίωμα να αγανακτεί, γιατί δεν έχουμε εξαρτήσεις, δεν εξυπηρετούμε συμφέροντα..
Κι εμείς όλοι, είμαστε εδώ για να κάνουμε κάποια πράγματα λίγο καλύτερα. Είμαστε εδώ για να υπηρετούμε τον Ελληνικό λαό.
Για να αλλάξει ο κόσμος πάντως, χρειάζονται συγκρούσεις. Θα πρέπει να υπάρχει και η διάθεση λοιπόν για συγκρούσεις, όχι μόνο με συμφέροντα αλλά και με νοοτροπίες.
Διάβασα πρόσφατα για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης που είναι το σημαντικότερο λιμάνι των Βαλκανίων. Ακόμη και γι αυτό το λιμάνι λοιπόν, έχει ανοίξει η συζήτηση για την ιδιωτικοποίησή του. Θα μπουν και εκεί ιδιώτες. Γιατί να μπουν ιδιώτες; Δεν μπορούμε εμείς; Συμφέροντα και νοοτροπίες..
Δεν μιλάω με αριθμούς, αλλά μπορώ να σας φέρω ένα παράδειγμα. Ακούσαμε το εξής καταπληκτικό από τον κ. Σαλμά, τον Εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας. Είπε λοιπόν πως, ναι η Κυβέρνηση μειώνει τους φόρους επιλεκτικά, ευνοεί τα μεγάλα συμφέροντα και τα υψηλά εισοδήματα για να κερδίσουμε το στοίχημα της επιχειρηματικότητας. Και αυτό –μας είπε- είναι δεδομένο για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ρωτάω...Είναι αυτό δεδομένο; Είναι δεδομένο ότι πρέπει να ευνοούμε τα μεγάλα συμφέροντα και να μειώνουμε επιλεκτικά τους φόρους; Αν μιλάμε με τέτοια δεδομένα, τότε φυσικά έχουμε πρόβλημα στη συνεννόηση μεταξύ μας. Εδώ είναι η παρεξήγηση. Γι’ αυτό δεν καταλαβαίνουμε τι λέμε, γι’ αυτό δεν βγάζει άκρη ο κόσμος, γιατί μιλάμε έξω από την κοινή λογική. Δεν υπάρχει πια, έχει καταρριφθεί και η κοινή λογική. Ήταν καταπληκτική η παρατήρησή του και η παραδοχή του, θα έλεγα.
Όμως, τελικά όλοι έχουμε καταλάβει πως άλλα λέτε και άλλα εννοείτε. Γιατί σημασία δεν έχει τι ακούει ο κόσμος, σημασία έχει τι βλέπει και τι ζει στην καθημερινότητά του. Αυτό σημαίνει, λοιπόν, ότι πρέπει να πάμε πάλι από την αρχή, να δώσουμε κατ’ αρχήν νόημα στις λέξεις. Για να πάμε, λοιπόν, από την αρχή, μήπως τελειώσει το παραμύθι ότι δήθεν ενδιαφέρεστε για όλους τους Έλληνες αλλά και ότι για όλα φταίει το ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Μα ξέρετε, χθες δεν ήταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην κυβέρνηση, ήταν η Νέα Δημοκρατία. Τώρα βέβαια, μας φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Για αύριο, κάτι άλλο θα βρείτε..
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ήταν αυτό που έβαλε την Ελλάδα στην Ο.Ν.Ε., το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έκανε την Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων. Ας μιλήσουμε γι’ αυτό το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ας μιλήσουμε για το έργο που άφησε η Νέα Δημοκρατία, στάχτη και καμμένη γη μέχρι τώρα. Ποιό έργο; Ένα έργο που δυστυχώς φαίνεται πως θα το ξαναδούμε σε επανάληψη το 2008.

Τέτοιες μέρες, εγώ το μόνο που μπορώ να πω είναι να ελπίζουμε να κάνει το θαύμα του καλύτερα το πνεύμα των Χριστουγέννων..
Και οτι εμείς αυτόν τον προϋπολογισμό θα τον καταψηφίσουμε.
Σας ευχαριστώ πολύ.

Μεταξύ μας..

Αυτό είναι ένα προσωπικό μήνυμα, για να εξηγήσω γιατί δεν γράφω πιο συστηματικά για όλα τα σημαντικά θέματα της επικαιρότητας. Φανταζόμουν πως θα ήταν κατανοητό το ότι για έναν νέο βουλευτή και blogger χρειάζεται λίγος χρόνος για να οργανώσει την λειτουργία των πολιτικών του γραφείων, ακόμα περισσότερο, όταν η έδρα του είναι εκτός Αθηνών καθώς, ειναι προφανές πως χρειάζεται αυτό να γίνει επί δύο. Παρακαλώ να είμαστε λίγο επιεικείς στην αρχή, γιατί είναι εξαντλητικό να απολογούμαι στον κάθε ένα προσωπικά. Καταλαβαίνω πως η αγωνία για το μέλλον μας είναι μεγάλη, και οι εξελίξεις τρέχουν, όμως πραγματικά η προσπάθεια μου είναι ανάλογη με τις δυνατότητες μου αλλά και τις συνθήκες. Σύντομα θα ενημερώσω και την ιστοσελίδα μου με τις μέχρι τώρα δραστηριότητες μου.
Είναι πολλά που γίνονται-δεν είναι μόνο εκείνα που ακούγονται ή εκείνα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας...

Χίλια ευχαριστώ που κρατάτε αυτή την επικοινωνία ζωντανή ...ακόμα και η σκληρή κριτική μας κάνει καλύτερους!

ΕΛΛΑΔΑ, χώρα ελεύθερη από τσίρκο με ζώα

Αναδημοσίευση:

Σας ευχαριστούμε για τη συγκινητική, μαζική συμμετοχή σας. Η συγκέντρωση υπογραφών θα συνεχιστεί και τις επόμενες εβδομάδες με απώτερο σκοπό η Ελλάδα να γίνει χώρα ελεύθερη από τσίρκο με ζώα.

[ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΕ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΣΑΣ ΣΤΑ COMMENTS ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΜΕ E-MAIL ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΝΕ –> arcturos@arcturos.gr ]

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων συνεχίζοντας τη δράση για τα άγρια ζώα σε αιχμαλωσία και αφού το φαινόμενο της αρκούδας χορεύτριας έχει λυθεί με τη λειτουργία του Καταφυγίου της Αρκούδας στο Νυμφαίο της Φλώρινας, ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ καταθέτει επιστολή σε όλους του αρμόδιους κρατικούς φορείς με το αίτημα η Ελλάδα να ανακηρυχθεί χώρα ελεύθερη από τσίρκο με ζώα. Πλήρης φάκελος της πρότασής μας κατατίθεται στα Υπουργεία ΠΕΧΩΔΕ, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Πολιτισμού και Παιδείας. Για το ίδιο ζήτημα, την προσεχή Τρίτη εκπρόσωποι του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ θα μεταβούν στις Βρυξέλλες σε συνάντηση εργασίας με τους Ευρωβουλευτές για την κατάργηση άγριων ζώων σε αιχμαλωσία, στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στο Δίκτυο ENDCAP. Καλούμε τους πολίτες να υποστηρίξουν την πρωτοβουλία αυτή.

Υπογράψτε στα σχόλια πατώντας τη λέξη comments στο κάτω μέρος της σελίδας και οι υπογραφές όλων μας θα κατατεθούν στην Ευρωβουλή αλλά και στους αρμόδιους φορείς της χώρας, ως μέσο πίεσης για την ενδυνάμωση του αιτήματός μας.Οι υπογραφές που συνεχίζουν να συγκεντρώνονται θα κατατεθούν στο Δήμο Πολίχνης, Θεσσαλονίκης, που φιλοξενεί το Τσίρκο MEDRANO με σκοπό τη διακοπή των παραστάσεών του.

Η προσπάθεια συγκέντρωσης υπογραφών θα συνεχιστεί με απώτερο σκοπό η Ελλάδα να γίνει χώρα ελεύθερη από τσίρκο με ζώα.

Ακόμη, καλούμε τους πολίτες, γονείς και εκπαιδευτικούς να μην επισκέπτονται τσίρκο με ζώα ακόμη κι αν έχουν δωρεάν εισιτήρια. Δεν είναι διασκέδαση. Πρόκειται για παραστάσεις πόνου και εξευτελισμού. Τα παιδιά μας δικαιούνται ψυχαγωγία στη φύση και περιβαλλοντικής αγωγής και όχι ψευδείς εικόνες εγκλεισμού και άσκοπης επίδειξης της άγριας ζωής. Εκδρομές σε κοντινά και μακρινά δάση προσφέρουν βιωματική προσέγγιση για τη φύση και καλλιεργούν την αγάπη για το περιβάλλον.

Με την πεποίθηση ότι η άγρια ζωή είναι κομμάτι της ζωής μας υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα της προστασίας και διατήρησης της άγριας ζωής στο φυσικό της βιότοπο, ενάντια σε οποιαδήποτε ανθρώπινη συμπεριφορά εκμετάλλευσης των άγριων ζώων και αντιπροτείνουμε το καθεστώς διαβίωσης σε ημιελεύθερο περιβάλλον για άγρια ζώα που δεν μπορούν να επιστρέψουν στο φυσικό τους χώρο διαβίωσης.

• Το παράνομο κυνήγι ειδών υπό εξαφάνιση είναι από τους κύριους προμηθευτές των τσίρκο. Για να συλληφθεί ένα μικρό εξοντώνεται η μητέρα του ή και ολόκληρη η αγέλη.
• Τα περισσότερα ζώα που συλλαμβάνονται πεθαίνουν, είτε στη μεταφορά είτε στη διάρκεια της εκπαίδευσης.
• Οι συνήθεις μέθοδοι εκπαίδευσης είναι: πείνα, δίψα και ανελέητο ξύλο.
• Ο παγκόσμιος παράνομος τζίρος από το εμπόριο άγριων ζώων και προϊόντων είναι τρίτος μετά το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων.
• Οι συνθήκες μεταφοράς και διαβίωσης είναι εντελώς αφύσικες για τα άγρια ζώα (κλουβιά-κατοικίες πολύ μικρών διαστάσεων, πλήρης ακινησία για το 90% της ζωής τους, απότομες κλιματικές αλλαγές, τροφή κακής ποιότητας που συχνά περιλαμβάνει και τα αδέσποτα ζώα της περιοχής).
• Η παντελής έλλειψη κτηνιατρικής φροντίδας αποδεικνύεται και μόνο από το γεγονός ότι κανένα τσίρκο δεν περιλαμβάνει κτηνίατρο στο προσωπικό του.
• Τα ζώα που γερνώντας είναι ανίκανα να εργασθούν, πωλούνται για να γίνουν πειραματόζωα ή κονσέρβες ή εγκαταλείπονται οπουδήποτε ή εκτελούνται.
• Όπου η εκπαίδευση δεν τρομοκρατεί αρκετά το ζώο ώστε να εκτελέσει τα εντελώς έξω από τη φύση του νούμερα (π.χ. φλεγόμενο στεφάνι για τις τίγρεις, ισορρόπηση στο ένα ή τα δύο πόδια για τους ελέφαντες) τότε η λύση για τους εκπαιδευτές είναι οι ναρκωτικές ουσίες.

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΡΚΤΟΥΡΟ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ, αφήνοντας στα comments το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και την πόλη κατοικίας και το email σας.

Το μήνυμα της 11ης Νοεμβρίου 2007

Εν μέσω της συνδιάσκεψης του Πασοκ, το κλίμα παραμένει φορτισμένο. Αυτή η ένταση έχει κουράσει τον κόσμο, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την ήττα του Πασοκ και πριν ακόμα συνειδητοποιήσουμε ότι ανανεώθηκε η εντολή στην ΝΔ, με ό, τι αυτό συνεπάγεται για την χώρα μας.

Παρόλα αυτά δεν ανησυχώ καθόλου για την ενότητα του Πασοκ. Σε όλα τα κόμματα μετά από μια μάχη για την προεδρία, η συνεργασία μεταξύ των μελών συνεχίζεται με στόχο το κοινό καλό, γιατί τα κόμματα ανήκουν στον κόσμο τους και σε αυτον υποτάσσονται. Φανταστείτε να συνέβαινε το αντίθετο, δηλαδή όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι κομμάτων να αποχωρούσαν μετά από μια ανάλογη εσωκομματική μάχη...
Ε, αυτό το σενάριο βρίσκεται στα όρια του φανταστικού για την χώρα στην οποία γεννήθηκε η Δημοκρατία.
Θα μου πεις, μπορεί να είναι έτσι, μπορεί να είναι κι αλλιώς;
Εντάξει, ποτέ μην λες ποτέ, αφού ένα τέτοιο σενάριο διάσπασης θα ήταν μια σκληρή, επίπονη και πάντως, εύκολη λύση, αλλά επιμένω, πως εμείς είμαστε για τα δύσκολα εδώ...
Στα δύσκολα άλλωστε φαίνονται οι ικανότητες των πολιτικών!
Να καταφέρουμε να μείνουμε όλοι μαζί..
Η διαχείριση των όσων έγιναν και των προβληματισμών που ακούστηκαν, όλων αυτών των νέων δεδομένων, είναι μια πρόκληση που θα μας κάνει δυνατότερους και καλύτερους για τις επόμενες μάχες. Μάχες με κύριο αντίπαλο τα συγχρονα προβλήματα της χώρας.

Ακούσαμε βέβαια πολλά αυτό το διάστημα...
Οι υποψήφιοι πρόεδροι άνοιξαν την καρδιά τους στον κόσμο.
Μίλησαν ίσως περισσότερο συναισθηματικά από ότι πολιτικά..
Μίλησαν αληθινά. Όλα στο φως. Ανθρώπινα, καλώς ή κακώς..
Οι υπόλοιποι όμως?
Αναρωτιέμαι αν στην πραγματικότητα εκαναν όλοι την αυτοκριτική τους.
Αν πήραν το σωστό μήνυμα.
Αν κατάλαβαν όλα όσα έπρεπε ή μόνο όσα ήθελαν.
Αν σκέφτηκαν με βάση το προσωπικό ή το συλλογικό όφελος.
Ο πρόεδρος του Πασοκ στις 12 Νοέμβρη, εύχομαι να έχει κοντά του ανθρώπους με προσφορά και αναφορές στην κοινωνία και όχι εκείνους που έχουν μάθει μονο να συναλλάσονται.

Ωστόσο, όσοι ελπίζουν στο Πασοκ για έναν καλύτερο κόσμο, όλοι εμείς, θα πρέπει να ψηφίσουμε όχι μόνο συναισθηματικά φορτισμένοι, αλλά και με την λογική.
Αποδεχόμενοι τις καλές και τις κακές στιγμές αυτής της ιστορίας, θα πρέπει να κατεβούμε όλοι να ψηφίσουμε.
Και θα πρέπει να ψηφίσουμε τον καλύτερο.

Ακούω όσα μου λέτε, διαβάζω όσα μου γράφετε και γι'αυτό παραμένω αισιόδοξη.
Γιατί μάλλον έπρεπε να ξυπνήσουμε για να μπορούμε να ονειρευόμαστε.
Για το σήμερα, το αύριο, για τα παιδιά μας...

Εκείνο που με προβληματίζει και εμένα είναι αν θα αντέξουμε την τόση αλήθεια...

Πρωτοετείς φοιτητές

Η ΠΑΣΠ Πολυτεχνείου του ΑΠΘ, οργάνωσε χθες μια εκδήλωση για την υποδοχή των πρωτοετών φοιτητών. Η συμμετοχή ήταν εντυπωσιακή και η συζήτηση θέλω να πιστεύω ότι είχε ενδιαφέρον.
Ακούσαμε για τα όσα κατάφεραν να πετύχουν φοιτητές κατά την διαρκεία των σπουδών τους, για διακρίσεις που πέτυχαν, για τις δυνατότητες που έχει ο κάθε φοιτητής να συμμετάσχει ενεργά στην φοιτητική κοινότητα και τα φοιτητικά κινήματα, δίνοντας μια επιπλέον διάσταση στις σπουδές του.
Με την σειρά μου θέλησα να συγχαρώ όσα παιδιά πέτυχαν στις εξετάσεις...
Ειδικά στην Αρχιτεκτονική, το πεδίο είναι μεγάλο, πολλές είναι λοιπόν, και οι δυνατότητες απασχόλησης με πολλά και διαφορετικά αντικείμενα.
Στην σχολή μου έμαθα να βλέπω περισσότερες διαστάσεις, να βρίσκω την ομορφιά και στα πιο απλά πράγματα, να σκέφτομαι με άλλους όρους, να σκέφτομαι ελεύθερα, να σχεδιάζω σε λευκό χαρτί χωρίς να φοβάμαι την ελευθερία αυτή, αλλά με ανοιχτούς ορίζοντες, να δίνω λύσεις, όχι μια αλλά πολλές. Όπου συναντούσα εμπόδια έβρισκα μια πρόταση εναλλακτική, αρκεί να μην φοβάσαι να αρχίσεις πάλι από το μηδέν. Οι περισσότεροι καθηγητές μάλιστα, σε αφήνουν να κάνεις την δική σου έρευνα, δεν σε περιορίζουν και δεν σε εγκλωβίζουν σε δικές τους λογικές.
Παράλληλα, στις πολύωρες συνελεύσεις των Αρχιτεκτόνων, αναπτύσσεις και άλλες πτυχές τις προσωπικότητας σου. Μαθαίνεις να σκέφτεσαι συλλογικά κυρίως.
Συνειδητοποιείς ότι οι κατακτήσεις των φοιτητών για δωρεαν παιδεία, έχουν "κόστος"...οι αγώνες, οι καταλήψεις, μπορεί να μας στερούν προσωπικό χρόνο, μπορεί να καθυστερούν τις σπουδές μας, ακόμα και τα καλοκαίρια που χάνονται λόγω εξεταστικών αποδεικνύουν ότι οι νεοι δεν βολεύονται, δεν ησυχάζουν, δεν αδιαφορούν, αλλά αμφισβητούν, συμμετέχουν, διαμορφώνουν τις εξελίξεις και πρωταγωνιστούν στην πολιτική χωρίς να βρίσκονται στην εξουσία!
Εδώ θα ήταν ενδιαφέρον να αναζητήσουμε όμως νέους τρόπους δράσης, γιατί οι καταλήψεις εξαντλήθηκαν, έγιναν παράδοση...χάνοντας ίσως την δύναμη που είχαν. Πρωτότυπα events που θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον των ΜΜΕ και θα ξυπνήσουν τους πολιτικούς, νέες ιδέες, νέες προτάσεις για να φέρουμε την συζήτηση στο μέτωπο της παιδείας -το Ιντερνετ είναι ο χώρος που μπορεί να γίνει αυτή η συζήτηση.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε με κινήματα σκέψης που θα αποκτήσουν την δυναμική να επηρεάζουν την κεντρική πολιτική σκηνή.
Ό,τι μπορώ να κάνω εγώ στο κοινοβούλιο δεν αρκεί, προυποθέτει μια ομάδα υποστήριξης και σημεία αναφοράς στην κοινωνία...
Όχι μόνο για την παιδεία, αλλά για ό,τι μας απασχολεί.